Tagarchief: familie

Wandelen in zonnig Monnickendam

Vorige week wandelden we met mijn ouders in Monnickendam, het stadje in Waterland waar ik geboren en getogen ben. Mijn ouders wonen er nog steeds. Het was een superzonnige dag. We voerden eendjes, aten een broodje haring en een ijsje en genoten van het weer en de prachtige omgeving.

image

image

image

image

Mooi weer

Wat was het fijn he, die paar dagen warm weer. Wij hebben er zoveel mogelijk van genoten, een voordeel van het vrije zzp-leven! We konden bijvoorbeeld op een dinsdag zomaar naar het strand, zonder files en zonder extreme drukte.

We luierden wat…
image

image

image

image

image

En we picnicten in het park met mijn broer, schoonzus en hun twee jongens. De mannen konden heerlijk ravotten en de vrouwen hadden even tijd voor zichzelf 🙂

image

En wat doen jullie met mooi weer?

Terug van weggeweest

I’m back! Een jaar ben ik er tussenuit geweest. Qua bloggen dan, want verder is alles natuurlijk gewoon doorgegaan. Hoewel, gewoon… 2011 was voor ons een superbijzonder jaar! Ik werd zwanger, we zetten ons appartementje in Amsterdam te koop en verkochten het binnen zes dagen (en dat in deze tijd, wow!!). We gingen op zoek naar tijdelijke woonruimte want we hadden niet zo snel een nieuw koophuis op het oog. Via een kennis konden we voor een jaar een geweldig pand (mét tuin!) in het oude centrum van Edam huren (foto’s volgen een andere keer). Dan kon ik onbezorgd van mijn zwangerschap genieten en later van de eerste maanden van de baby. Ondertussen, vlak voor de verhuizing, vertrok Thomas naar Griekenland waar hij vier zomermaanden ging werken. Dat kwam dus niet zo best uit, maar we konden niet meer terug. Dus verhuisde ik alleen, met dikke buik, gelukkig wel met hulp van mijn lieve vader! Thomas kwam terug in oktober en op 21 november werd onze prachtige zoon Efthimios (roepnaam: Tem) geboren.

Pas geboren

Tem, 4 weken oud

Tem, een maand oud, kerst 2011

Tem, 6 weken

Tem, 8 weken


Wat is hij al veranderd he, in een paar weken tijd!
Vanaf nu probeer ik weer regelmatig stukjes te posten. In de hoop dat 2012 weer zo’n fijn jaar zal zijn!

Geboortekaartjes

De afgelopen drie jaar zijn er in mijn vrienden- en familiekring veel kindjes geboren. Puur toeval (duh), maar van de 10 baby’s waren er acht jongens! En uiteraard werd ik door mijn vriendinnen/nichtjes en broer gevraagd om het geboortekaartje te ontwerpen.
Hier wat voorbeelden van de kaartjes die ik heb gemaakt, allemaal heb ik ze zoveel mogelijk op de wensen van de nieuwe papa’s en mama’s ontworpen. Ik heb er meer, maar die kan ik zo snel niet vinden…

Zo zie je, vier heel verschillende kaartjes voor vier heel verschillende stellen (én zonen!).

Depressieve maandag?

De eerste keer hoorde ik het vanmorgen op televisie. Ik lag nog half dromend in bed, te luisteren naar het nieuws. “Vandaag is volgens onderzoek de meest deprimerende dag van het jaar gebleken” hoorde ik de nieuwslezer zeggen. Zo. Dat is nog eens gezellig wakker worden. Even overwoog ik dan maar te blijven liggen, maar ik had een zakelijke afspraak in Naarden Vesting dus hup, douchen en de auto in.

Eenmaal op de A2 werd het slechte nieuws mij nogmaals meegedeeld, via de autoradio dit keer. Ik keek naar de regen op de voorruit, de grauwe lucht, en naar de langzaam rijdende auto’s voor me. Hmmm… Redelijk depri beeld wel. Maar als de nieuwslezer het niet had benoemd, was het me niet eens opgevallen. Sterker nog, tot een minuut geleden zat ik nog vrolijk mee te zingen met Pia Zadora. Kom op jongens, in Nederland zijn mist, miezer en file nou eenmaal aan de orde van de dag. Is het vandaag dan ineens anders? Er wordt ons gewoon een depressie aangepraat!

Gelukkig ben ik niet zo snel down te krijgen. Op de terugweg kocht ik een grote bos tulpen voor m’n ouders en deze vrolijk gekleurde hyacinten voor mijn jarige oma. En ze vonden het allemaal enig. We dronken thee, we praatten en we lachten. Zo. We zullen nog weleens zien hoe deprimerend deze dag is.

Ethan


Elke zaterdagochtend drink ik ergens koffie met mijn ouders. We doen dit al jaren, om elkaar in ieder geval eens per week te zien en even lekker bij te kletsen. Mijn ouders en ik zijn de harde kern, sinds drie jaar aangesterkt met Enzo, het 3-jarig zoontje van mijn broer. Tegenwoordig gaat mijn schoonzus ook vaak mee, en soms is Thomas ook van de partij. We beginnen kortom al een hele koffieclub te worden, en het is altijd reuze gezellig. Enzo is uiteraard de grote aandachttrekker, waardoor het van bijkletsen niet echt meer komt de laatste paar jaar. Maar who cares? We genieten allemaal van onze kleine druktemaker.

En nu heeft Enzo een broertje. Vijf maanden is hij, en de tweede oogappel van de familie. Sinds kort is ook hij ingewijd in ons zaterdagochtendritueel. Hij drinkt nog niets anders dan melk, laat staan koffie, maar hij gaat wel gezellig mee in z’n maxicosy. De ene keer kijkt hij verwonderd rond naar alles wat voorbij gaat, de andere keer slaapt hij en gaat alles heerlijk langs hem heen. Hij kan lachen als de beste, vooral om zijn grote broer. Het nieuwste lid van onze familie heet Ethan. Welkom bij de club!